Community Comics

Cartoon Art Style Comics

Made by the community on Comic Maker

Gumawa ng 6-8 panel comic strip na nagpapakita ng isang sitwasyon kung saan ginagamit ng tauhan ang isip at kilos-loob upang gumawa ng isang makataong kilos. Ipakita rin ang kaniyang pagpapasya, kilos, bunga, at pananagutan.
Dapat Makita:
Sitwasyon Ano ang nangyari?
Isip - Ano ang pinag-isipan?
Kilos-loob - Ano ang nais niyang piliin?
Pagpapasya - Ano ang kaniyang pinili?
Pagkilos - Ano ang kaniyang ginawa?
Kahihinatnan - Ano ang naging bunga?
Pananagutan - Paano niya hinarap ang bunga ng kaniyang kilos?
Layunin: Maipakita sa malikhaing paraan kung paano nagiging makataong kilos ang isang kilos kapag ito ay alam, pinag-isipan, malayang pinili, at isinagawa. dapat hindi  sya ung sa wallet like ibang scenario like katulad ng nasa klase tas natutulog ganon
landscape about the *1986 EDSA People Power Revolution*, told in *first-person POV* from the perspective of a young girl Filipino. 

1. *Before the Event* – I notice that many Filipinos are worried about the situation in the country.
2. *The Call for Change* – I decide to go to EDSA and see the peaceful gathering for myself.
3. *Unity and Hope* – I see thousands of Filipinos standing together and realize the strength of unity.
4. *The Turning Point* – I hear the news that *Marcos has left*, and I realize that the people’s efforts made a difference.
5. *After the Event* – I look at the EDSA monument and reflect on what I witnessed.
6. *Looking Back* – I remember the courage and unity of the Filipinos who participated.
7. *The Lessons* – I learn that change is possible when people care, speak up, and work together.
8. *A Reminder* – I realize that the EDSA Revolution is not only history but also a reminder that every Filipino has a voice.
9. *Final Panel* – I end my story by looking at the EDSA monument and remembering the importance of freedom, unity, and democracy.
Si Danao ay isang batang lalaking Badjao mula sa Tawi-tawi, lumali sya sa isang bahay- bangka sa gitna ng dagat. Itinuto sa kanya ng mga magulang ang tradisyonal na buhay dagat. Siya ay may maitim na balat dahil sa araw, malakas ang katawan mula paglangoy, may salakot at laging my dalang sagwan o bangka.

Si Danao ay matiyaga, malapit sa kalikasan, matulungin, palakaibigan, matapang at mahusay sa paglangoy ay paghuli ng isda. Si Danao Kasama nyang lumalangoy ang mga bata sa komunidad.

may mga suliranin sa pagbabago ng kapaligirang- dagat gaya ng polusyon at climate change, diskriminasyon laban sa katutubong pangkat at kakulangan sa edukasyon. 

Nais ni Danao na magturo ng tradisyonal na kaalaman sa pangingisda at tamang pangangalaga ng dagat. Nais din nyang ipakilala at ipagmalaki ang kulturang Badjao at labanan ang diskriminasyon.
DEODORANT BOY (DB)
The Freshness Hero!
Episode 1 — The Smell Strikes!

PAGE 1

Panel 1:
A normal school morning. Kids are walking through the hallway.

CAPTION: “It was an ordinary day at Westside School…”

Panel 2:
A funny green cartoon cloud labelled “BAD SMELL!” floats down the hallway.

STUDENT: “Whoa! What is that?!”

Panel 3:
Students open windows and wave the air away dramatically.

STUDENT: “We need help!”

Panel 4:
A mysterious silhouette appears on the roof.

VOICE: “Did somebody call for a freshness hero?”

PAGE 2

Panel 1:
DEODORANT BOY jumps down from the roof. He wears a colourful superhero suit with a giant DB emblem.

DEODORANT BOY: “Don't worry! Deodorant Boy is here!”

Panel 2:
Close-up of the DB emblem glowing.

SFX: “FWOOSH!”

Panel 3:
Deodorant Boy pulls out his superhero deodorant.

DEODORANT BOY: “Staying fresh is part of taking care of yourself!”

Panel 4:
He gives a thumbs-up.

DEODORANT BOY: “A little deodorant, a shower, and clean clothes can help keep those unwanted smells away!”

PAGE 3 — The Freshness Blast!

Panel 1:
The bad-smell cloud grows bigger.

BAD SMELL: “You can't defeat me!”

Panel 2:
Deodorant Boy activates his special move.

DEODORANT BOY: “DB FRESHNESS BLAST!”

SFX: “WHOOSH!”

Panel 3:
A giant sparkling wave of fresh air pushes the cartoon smell cloud away.

SFX: “FWOOOOOSH!”

Panel 4:
The hallway is fresh again.

STUDENT: “Awesome!”

DEODORANT BOY: “Remember: everybody gets sweaty sometimes. That's normal!”

PAGE 4 — The Freshness Lesson

Panel 1:
Deodorant Boy talks to the students.

DEODORANT BOY: “After sports or when you're getting sweaty, using deodorant can help you smell fresh.”

Panel 2:
A student puts deodorant in their school bag.

STUDENT: “I'll remember to bring mine!”

Panel 3:
Deodorant Boy points toward the sky.

DEODORANT BOY: “Being fresh isn't about being perfect…”

Panel 4:
Deodorant Boy strikes his superhero pose.

DEODORANT BOY: “…it's about looking after yourself and feeling confident!”

CAPTION:

“STAY FRESH. BE CONFIDENT. BE A HERO.”
The purchase of Alaska
love stry
An Elephant who was friends with a rat
A young kid becomes scorpion man
love story
a student in an academy with his brother and Relises that the headmaster is evil
solar powered smart mini cooling/storing system
the cover for a comic book the title is called sus mom vs gun
A horror guy finds another one and starts debating whos best
A young masn discovers a strange tower radiating electricity.. he goes near and investigate.
Finding a dragon egg that needs a protector. the protector must feed positive energy and monitor till it hatches.
It is about a person who becomes god of all life and everyone want to power and throne from him
Diego vive con su padre en un pequeño pueblo. Dibuja a ambos frente a su casa.
Someone who is experiencing popping/clicking hip is going to a doctor who diagnosis them with snapping hip syndrome
P diddy goes to the store to get some baby oil but the employee at the register was rude to him so he takes all of the baby oil
An elderly grey bearded adventurer-barber is posing in an action stance holding a cutthroat razor. A que of rough looking caracters are waiting in line for a haircut.
KOMIKS (Short Bond paper)
Gumawa ng komiks na nagpapakita kung paano natin mahihikayat ang iba na gamitin ang wikang Filipino.
Crie um quadrinho 2D moderno, dinâmico e com aparência profissional, dividido em 6 cenas.

Tema: uma pessoa comum descobrindo uma forma de começar no marketing digital.

Cena 1: Jovem sentado no quarto, olhando para o celular, preocupado com falta de dinheiro. Balão: “Eu preciso encontrar uma forma de ganhar uma renda extra.”

Cena 2: Ele encontra um conteúdo sobre marketing digital no celular. Balão: “Talvez eu possa começar pela internet.”

Cena 3: O jovem estudando pelo celular e anotando ideias em um caderno. Balão: “Primeiro preciso aprender.”

Cena 4: Ele começa a criar conteúdo e divulgar produtos como afiliado. Balão: “Agora vou colocar em prática.”

Cena 5: Aparece a primeira notificação de comissão no celular. O jovem fica surpreso e feliz. Balão: “Minha primeira comissão!”

Cena 6: O jovem mais confiante, trabalhando no computador. Texto final: “Comece pequeno. Aprenda. Aplique. Evolua.”

Estilo visual: quadrinho 2D, traços limpos, personagens expressivos, cores modernas, iluminação suave, composição cinematográfica, balões de fala bem posicionados, alta qualidade, formato vertical 9:16, sem aparência 3D.
the main character is a time lord and he is the last of their species one day he found the one responsible for his species extinction he who have the power of space
devil goes to the supermarket and buys carrots
Create a colorful educational comic for Grade 5 English learners.
Theme: “Describing People”.
A friendly detective comes to a classroom and asks children to help him find a mystery person.
A strict high school president meets a goth girl and falls for her. The school president is dress in a school uniform while the goth girl is dressed in a long purple and black dress
Lembro como se fosse ontem dos acontecimentos que ocorreram durante a melhor fase da minha vida, quando eu era jovem, gordo, engraçado, disposto, jogava hóquei profissional pelo time do Fortaleza onde permaneci por dois bons e longos anos, adorava me reunir com os amigos, beber, cozinhar e contar meus contos mais reais e fantasiosos, os mais bonitos e graciosos deles, tinha muitos amigos e sempre era convidado para participar de festinhas, na casa de amigos e amigas, em condomínios da minha vizinhança, em shoppings, bares e restaurantes, as mesas, bancadas e tamboretes, onde reuniam-se meus amigos eram repletos de copos cheios e vazios, das mais distintas qualidades, os líquidos que bebíamos eram dos mais variados e as vezes até eram mesclados, ocorriam inúmeras miscelânias morais, sociais, amorosas e digestivas, eu ara um juvenil aprimorado, cheio de qualidades como sempre fui, cheio de ideias criativas e outras não tanto, tudo era fantástico e divertido, era extremamente prazeroso, quando não ocorriam indigestões e arengas, é claro, a maioria de meus amigos eram músicos, artistas, intelectuais e atletas, tinha de tudo, todos tínhamos a mesma idade, ou nos conhecíamos de colégios que estudávamos ou das ruas em que morávamos, ou de lugares que frequentávamos, as experiências que se iniciavam no ano de 2005, quando eu tinha 19 anos me faziam admirar a vida como ela é, acabara de terminar meus estudos e já fazia um ano que havia ingressado na faculdade de Turismo e Hotelaria de Fortaleza, onde bem me lembro, sempre gostei de cozinhar, desde que tinha 12 anos, tinha certas aptidões e eu era meio rechonchudo, então, comer era minha melhor recompensa, e também era muito aficionado pelas cozinhas em geral, e tudo que há dentro delas, panelas, facas e tudo o mais que era metálico, pesado e bruto, que fizesse parte de uma boa cozinha, me admiravam também as nomenclaturas dos utensílios gastronômicos: “chinoar”, “fuer”, “chaira”, “esmeril” e também os “batedores”, “amassadores” e “funis”, na cozinha tudo me fascinava, fiz meu primeiro estágio no Gran Marquise Hotel, e foi lá que decidi minha carreira profissional, tive o melhor aprendizado que um jovem de 18 anos poderia ter, recém iniciado na Estácio de Fortaleza, lá eu aprendi dos mais diversos conceitos sobre cozinha, culinária e gastronomia, também sobre enologia e fermentados, aprendi sobre as harmonizações e tudo o mais que compõe a gestão hoteleira-gastronômica, da gestão a logística, entre essa fase de 18 para 19 anos, eu estava cheio de energia, ideias, conhecimentos novos, e muita vontade de cozinhar, eu precisava aplicar esses conhecimentos em algum lugar que não fosse somente em minha casa, ou com um amigo ou outro, eu precisava propaga-los e como todo bom anfitrião tive uma grande ideia, eu me reuni com um dos meus grandes amigos, Sid Clair Weiss Guimarães Palmeira para me auxiliar na minha grande e magnífica ideia, com ele projetei, articulei, organizei e financiei as melhores reuniões degustativas e experimentais daquele tempo, com amigos e amigas, namorados e namoradas, pais e mães, irmãos e irmãs, todos que conhecíamos, convidávamos, as reuniões consistiam em produzir comidas experimentais, dentre elas: quitutes, canapés e todo o tipo de “fingers-foods” que podia ser servidos de forma prática, também haviam bebidas, violões e viola, mentiria eu se exprimisse qualquer sentimentos de desprazer sobre as reuniões restritas e irrestritas, indiscretas e privadas que passamos a constituir.
 Aquele tempo era tudo muito novo, tínhamos a liberdade de entrar e sair de casa, podíamos ir para lugares que não fosse apenas shopping centers e escola, tínhamos certa liberdade financeira e não havia hora pra chegar em casa, éramos jovens libertos. E que maravilha era tudo isso.
Foi quando em uma dessas reuniões um amigo de uma amiga resolvera convidar um garoto, um pouco mais jovem que nós para presenciar, confraternizar e socializar conosco, o garoto se chamava Alex, e naquela época devia ter 16-17 anos, o que era bem incomum para nosso valoroso e conceituado grupo de amigos, pois bem pensávamos que éramos adultos, tínhamos a ilusão longínqua e inoportuna da ponte entre universitários e colegiais que pairava sob aquela geração, Alex era um rapaz humilde, articulado, virtuoso, sincero e calmo, de origem mineira, mais precisamente de Belo Horizonte capital do estado Minas, tinha um sotaque marcante, não tínhamos nenhum amigo de origem mineira nas reuniões, então logo ele fora bem recebido, não falava muito, apenas escutava e observava aquele grupo tão excêntrico e desvairado, era quase como se ele não estivesse ali, mas, quando falava, o escutávamos, em uma dessas expressões o garoto se dirigiu a mim e dissera:

Alex:
- Eu conheço você, tu não és o pinguim?
- Que estudou no Colégio Stella Maris?
Respondi:
- Eu mesmo!
- Mas eu não lembro de ter te conhecido na época do colégio, qual era sua turma?
Ele respondeu:
- Era duas turmas antes de ti.
- Eu me chamo Alex e sou irmão dos gêmeos, Bárbara e Guilherme.
Logo respondi:
- Sim, eu os conheço!
- Que massa cara, seja bem-vindo.

E assim seguimos os nossos diálogos, mesmo sem conhecê-lo e de não ter qualquer lembranças sobre ele nos tempos do colégio eu o abracei, e o aconcheguei, como eram as minhas maiores virtudes até os dias atuais e que formam o meu caráter, a generosidade e a compaixão com o próximo me fizeram agregá-lo ao grupo, ali existia uma possibilidade de uma nova amizade, e se houvesse qualquer resquício de segregação social, eu estava pronto para intervir, pois eu era o anfitrião, o organizador, o líder e o mestre da cerimonia, do signo de leão sempre fui o dono da situação, e até me incomodava não sê-lo, e nunca haveria permitido qualquer distúrbio ou desavenças que poderiam acontecer em nossas sessões degustativas. 
Aquela noite foi repleta de copos e pratos servidos de forma ordenada e harmonizada, e como era de costume, ao final, pegávamos os pratos sujos, e deixávamos limpos, pois devíamos sempre respeitar as locações familiares, todos tiveram grande animação, conseguiram até umas caixas de som e um dj, a nossa ilustre seita havia sido um sucesso, e todos os convidados, após a dispersão comentavam, “nossa, comi demais”, ou, “aquele quitute, acabou tão rápido”, “o que era mesmo aquilo ali, estava excelente!” e era assim terminava praticamente todas as nossas sessões, essa era mais uma de nossas comemorações, todos saíram felizes e assim perpetuava-se as nossas datas, sempre com novos convidados, novas comidas, e novos músicos e tudo que tínhamos e podíamos pagar, era de se esperar mesmo que fosse assim, pois tínhamos um bom anfitrião e um ótimo locatário, sim, o locatário, era o próprio Sid Clair, sempre com a porta aberta e a criatividade afiada para novas eventos e novas armações, talvez por isso, tenha tanta admiração por esse que seria meu grande e melhor amigo daquele tempo, nossas mentes sempre prontas e preparadas para qualquer que fosse os desafios que houvesse a cada cerimônia, Sid Clair era um filho de um militar da reserva, que tinha lá pelos seus aposentos uma winchester, pouco polida, um revolver de calibre 38, algumas munições e muita cachaça artesanal, um tenente-coronel recém reservado do serviço militar, e se chamava Sunt-Clair Weiss Guimarães Palmeira e era ele, o dono da propriedade, adorava nos receber, lembro até de como me chamava de forma graciosa e gentil, quando a campainha tocava ele gritava: “Sid, é o Pinguim!”, e era assim que “Sir. Sunt Clair” me recebia, como eu sempre era um dos primeiros chegar, sempre conversávamos, sobre coisas aleatória, bebidas, comidas e receptividade, ele nos adorava, era uma felicidade receber todos os amigos do filho em sua própria residência, acho que para o militar ali era o lugar mais seguro, via nossas graças, nossos comportamentos e estávamos todos sob seu olhar protetor, quase que como um pai corujo de todos, também bebia conosco é claro, e era o responsável por soar o toque de recolher, ali aproveitávamos de formar bem peculiar e fraternal, acho que todos viam dessa forma, pois assim eu via, e era o melhor lugar possível para se divertir e fazer novos amigos.
Muitas outras reuniões aconteceram depois desse dia, e tratávamos sempre de convidar o nosso mais novo amigo Alex, passou a ser lembrado em todos os eventos que programávamos e as vezes até, era responsável também por trazer outros convidados, uma vez convidou um dj chamado Jonathan, que agitava as noites da Brooms Party House em fortaleza, situada na av. dos tremembés na praia de Iracema. Johnatan era um jovem rapaz, que também de idade próxima ao Alex, que vira poucas vezes,  a casa noturna em que ele era residente, era em uma região conhecida pelo caos e pelo aspecto gótico, de iluminação intimista e de pouco policiamento, era o lugar ideal para os desajustados da sociedade cearense, ali era o lugar ideal para se ter uma animada noite sem muita exigência, as pessoas que ali frequentavam eram de poucos ideais e muitas vontades, para um lado que se olhava era comum o uso de entorpecentes de qualquer procedência, e para outro lado algumas garotas profissionais e estrangeiros das mais variadas etnias, alguns moradores de rua, também viviam por ali, a certa definição para o bairro era a excentricidade, era uma nomenclatura comum ao ambiente, ali via-se de tudo, pessoas de pouco valor, frequentavam quase que diariamente, as ruas da praia de Iracema, o Estoril, o Pirata Bar, o Zip Bar, a Zugg, Armazém 47, o Órbita Bar e o Centro Cultural Dragão do Mar, também haviam boates de reggae e swing, sim, a região da praia de Iracema era eclética, boêmia, perigosa a vista de alguns, e um ótimo bairro a vista de outros, era um ambiente fácil de se fazer amizades e de aproveitar a noite. 
Mas ali, nem sempre fora assim, suja, degradante e de aspecto desprezível, a praia de Iracema de Fortaleza já fora um antigo bairro burguês e industrial das grandes famílias aristocratas do Ceará, ali já existia grandes instalações de produção de embarcações, o antigo estaleiro, e também funcionava o antigo Porto dos ingleses, quando Fortaleza ainda se chamava, Fortaleza de Nossa Senhora de Assunção, hoje conhecida como a padroeira do município, logo ali próximo existia um enorme forte bélico, o grande protetor dos nordestinos, sua construção data de 1649, pelos holandeses que deram o nome de “Forte de Schoonemborch”, depois retomado pelos portugueses que passaram a denominar de “Fortaleza de Nossa Senhora de Assunção” Fortaleza sempre fora terra de portugueses, de Martins Soares Moreno e a bela Índia Iracema, mas a grande verdade, é, que fortaleza foi fundida sob muito sangue, sol e suor, próximo à rua dos "tremembés", ainda hoje lá existente, um enorme sítio abandonado, que serve de moradia para os inócuos citadinos miseráveis, marginais e desgraçados da cidade, o primeiro hotel da grande fortaleza, o Edifício São Pedro, como hoje é conhecido, teve tempos melhores, chegou a ter o nome de “Iracema Plaza Hotel”, era residência comum entre os burgueses aristocratas, magnatas e realezas, ali próximo situava-se também a ponte dos ingleses, como é popularmente conhecida, embora tivesse outro nome, ponte metálica, construída nos anos de 1920 para receber mercadores, pessoas e ancoradouros, também a primeiro e única ferrovia que existia no mesmo ano, hoje conhecida como a praça da estação, era destino final dos mercantilistas brasileiros, a praia de Iracema sempre foram muito bela e muito eclética para o olhar dos indivíduos estranhos, de arquitetura barroca e colonial, é um grande museu arqueológico da cidade, muito agradável aos curiosos, boêmios e turistas, e era ali, que Alex, e seu amigo, Johnatan gostavam de se reunir, uma vez convidado, e com entrada garantida pelo próprio Dj residente da Brooms Party House, a participar de uma festa em que Johnatan tocara como Dj principal da noite, aceitei, nesse dia, estávamos, eu, Alex, Johnatan e Aleksander Broooms, um holandês de olhar cômico e sutil, mais ou menos um metro e noventa de altura, de braços e ombros enormemente assustadores um viking puro holandês, era casado com uma brasileira, e de humor cristalino, estranhamente uma figura muito agradável, mais parecia ele com um Dog alemão filhote, ou um fila holandês com 2 anos de idade, mas estava sempre pronto a cumprir com a obrigação de suas funções em sua casa noturna, ali, minha amizade com o Alex se fortalecia, na minha mente eu tinha uma certa obrigação com ele, por me desculpar por não ter lembrado dele em nosso primeiro contato, e por fortalecer também a ligação dele com o nosso grupo de amigos, sentia sempre que ele devia pertencer ao grupo, os dias foram se passando e continuávamos a nos reunir, contávamos histórias sobre a vida, sobre nossos valores, nossos costumes e nosso cotidiano, descobrira que Alex era uma rapaz apesar de jovem, muito trabalhador, seu pai, Alexandre, era proprietário de uma oficina de automóveis especializada em tecnologia veicular chamada Tecnovel, era o nome do estabelecimento onde Alex passava suas tarde a trabalhar, com seu pai e seu irmão Guilherme, tinha mãos habilidosas em fazer reparos em solda de placas tecnológicas e hodômetros veiculares, um ramo que acreditara eu, ser um segmento de pouca concorrência, dada a minha ignorância por não compreender sobre o ramo de atividade, me tornei curioso, e interroguei na tentativa de criar mais conhecimento sobre o assunto, e, de certa forma, me admirava um jovem trabalhador, pois assim como eu, Alex também era esforçado e disciplinado no seu trabalho habitual, a empresa atendia em sua grande maioria proprietários de revendas de automóveis, carros e motos que seriam “preparados” por Alex para serem vendidos, em uma dessas preparações, eu ali presente, observei uma ação um tanto incomum, uma alteração na quilometragem de um veículo que lá se encontrava, fiquei espantado, não queria fazer qualquer crítica a respeito do que havia testemunhado, sem julgamento prévio, mas com uma certa introspecção sobre o evento que me fora exposto, decidi ir pra minha casa e pensar um pouco mais sobre o assunto, alguns dias se passaram, e o pensamento sobre a questão se esvaneceu, saímos muitas vezes juntos, e estávamos nos tornando grandes amigos, ficamos muito próximos, e posteriormente comecei a frequentar a casa de seus pais, sua mãe, de nome Regina, era uma mulher bonita, de aproximadamente 48 anos, divorciada e mantinha uma relacionamento com um senhor alto, grisalho e pouco sociável, Joaquim era proprietário de um apartamento aos arredores da beira mar de Fortaleza, logo em cima de uma padaria que servia um excelente pão na chapa com café com leite, um lugar com vista estreita para a curva da volta da jurema, um trecho como é chamado da avenida Beira Mar, de ótima localização, um lugar calmo e de pouco movimento, o que me remetia aos apartamentos do rio de janeiro, onde todas as manhãs era possível ver a boemia carioca, amanhecer os dias e tomar café, uns recém despertos, outros não dormidos, o apartamento ficava no segundo andar do condomínio, e da janela de seu quarto era possível ver um pedacinho do Mar de Fortaleza e o movimento da Rua Frei Mansueto, onde jovens, adultos e idosos se enfileiravam a caminho do mar, ou do grande calçadão da Beira Mar, uns com roupas de banhos e outro com roupas esportivas, sim, um lugar agradável e ermo, ali passei a aumentar minhas visitas ao esse jovem rapaz, que se tornara um grande amigo, me falara sobre o divórcio de seus pais, o relacionamento com seu padrasto e sua madrasta, me falara também que seu pai Alexandre era um aficionado pela gastronomia, era casado com uma moça belíssima, de cabelos loiros e olhos verdes, extrovertida e carismática, 1,60 de altura e um sorriso arrebatador, Renata era uma esteticista formosa, que beirava os 40 anos, de vocabulário amplo e uma simpatia rara, como era costume de seu pai frequentar a cozinha para novas experiências degustativas, não tardou para eu conhece-lo, Alexandre o proprietário da oficina e pai de Alex, era um senhor admirável, 1,66 de altura, forte, de braços largos, pernas achatadas, também muito carismático, sempre sorrindo, e tinha uma grande paixão, a cozinha, possuía inúmeros livros de temas gastronômicos, de cortes especial de carnes, filetes, aves, pescados, em sua imensa biblioteca era possível aprender sobre culinária italiana, espanhola, mediterrânea, oriental, tailandesa, africana, era uma  verdadeira e belíssima biblioteca, meus olhos brilhavam, ao admirar suas capacidades técnicas e suas teorias sobre a cozinha moderna.
Em uma ocasião, Alexandre me contara sobre a possibilidade de se construir uma panela a vácuo e prontamente me explicara sobre como era possível se extrair novas sensações degustativas a partir dos métodos de cocção a vácuo, me explicara como pretendia construir sua panela tecnológica e que materiais e insumos eram necessários para se iniciar nesse método de cocção, utilizara sua oficina mecânica para produzir sua panela, com alguns cabos de cobre, uma panela bruta de verdadeiro inox que passou por algumas alterações de solda e fundição ele me mostrara sua panela pronta, um protótipo de sua primeira panela tecnológica a vácuo, Alexandre estava agitado e ansioso para me mostrar como funcionava aquele aparato moderno, sua primeira criação, precisava ver o resultado daquilo, sua segurança e funcionalidade, Alexandre olhou para lado pegou uma garrafa de vodka, um abacaxi e alguns pedaços de morango, jogou os morangos na panela com um pouco de agua, ferveu até virar um belíssimo caldo brilhante de cor avermelhada, e disse:

Alexandre:
- Agora vamos colocar o abacaxi e a vodka, a panela irá comprimir os líquidos dentro do abacaxi.
Sob calor e vácuo, os líquidos foram sendo enxutos para dentro do abacaxi, exatamente como ele dissera, formando um pedaço de abacaxi que antes era branco, em um cubo rosado e comprimido, parecia uma verdadeira mágica, ao admirar a panela por uns 4 minutos e meio, ela falara:
Alexandre:
- Está pronto, agora prove!
Como aquilo se tornou possível era uma verdadeira incógnita, me admirei pelo resultado que obtivera, a vodca se esvaia pelos lados do abacaxi, quase sem odor alcoólico, o  morango adocicado tornou o sabor ácido do abacaxi em um miscelânea de textura licorosa e sólida, algo que realmente eu nunca tinha visto, o sabor era magnífico e memorável, guardei aquela sensação por longos anos, embora tenha visto aquela panela uma única vez, após minha amizade já estabelecida com o pai de Alex, senhor Alexandre passei também a frequentar sua oficina por muitas vezes, as vezes por não ter nada pra fazer, e as vezes para conversar sobre culinária, construí uma grande amizade com Alexandre, e também passei a frequentar sua casa, Alexandre adorava fazer churrasco, e sempre procurava me convidar para suas reuniões, e na cozinha de sua casa era onde permanecíamos por todo o evento, sempre conversando e produzindo, em todas as vezes que nos reuníamos passávamos horas conversando e cozinhando e sempre era assim, eu adorava ficar ali, e absorver todo o conhecimento que pudera, era um professor que jamais entrara em uma universidade de gastronomia, mas tinha o dom da oratória e da culinária, além de sua sabedoria admirável sobre engenharia gastronômica, e é claro, sabia entreter seus espectadores de forma gloriosa, foi com ele que aprendi o verdadeiro corte contra fibra e a escolher os melhores cortes de carne para se fazer o melhor churrasco a moda mineira, Alexandre era um verdadeiro fã da gastronomia, e adorava passar o conhecimento adiante. 
Eu já tinha relação bastante amigável com toda a família de Alex, e conhecia todos os problemas e dificuldades que Alex enfrentava na oficina em que trabalhava com o pai, Alex falava que era difícil ganhar dinheiro naquela oficina, pois dividia os lucros com o pai Alexandre e o irmão Guilherme, passara por muitos problemas financeiros, pois estava sempre a repetir que o pai não era bom gestor, e que nunca conseguia juntar dinheiro, foi então, que Alex tomou uma decisão de mudar de vida, Alex, conhecera Jorginho, um rapaz que fazia traslado de pessoas e encomendas de Mossoró à Fortaleza, e perguntou a ele, como era o ramo que ele atuava em Mossoró, e também, sobre a concorrência de mercado sobre o ramo em que atuava, Jorginho comentara que Mossoró não tinha tanta concorrência nesse segmento, e que conhecia apenas uma oficina de nome “Goinha”, que era bastante conhecida no município, então Alex, pensou em se mudar para Mossoró e trabalhar nesse segmento e estabelecer residência e independência financeira, era uma mudança considerável, Alex estava prestes a sair de casa, onde morava com a mãe e o padrasto, para ir para uma cidade que pouco conhecia, e dar início a uma vida nova, do zero, conversando com a mãe Regina, perguntou sobre a possibilidade de um empréstimo no valor de 4.000 mil reais para comprar um equipamento tecnológico, o mesmo que o pai tinha em sua oficina com uma versão atualizada que já tinha as atualizações dos últimos computadores de bordo dos últimos veículos lançados, para iniciar seu trabalho em Mossoró, a mãe de Alex, o apoiava, não demorou muito até que Alex conseguisse o equipamento, viera de Belo Horizonte, com o equipamento em mão e a decisão tomada, logo em um de nossos encontros anunciara:
- Gondim, vou morar em Mossoró cara!
Eu respondi:
- Que massa cara, sério?
Alex:
- Sim, vou trabalhar lá, ficar na casa do cunhado do Jorginho e depois eu me arrumo por lá.
Eu respondi:
- Show, estou torcendo por você, vai dar tudo certo, qualquer coisa, pode contar comigo!
E então estava tudo pronto, e Alex estava a cumprir seu planejamento de vida, e sua nova empreitada independente, arrumou uma bagagem pequena, com poucas roupas, seu equipamento, e tudo o que era de essencial para se estabelecer no município, Alex também tinha uma moto, XRE Honda de 300 cilindradas, que resolvera levar por meio de uma cegonha, e também a levou, lá chegando, Alex se acomodou na casa de uma senhora, extremamente educada, funcionária pública, diretora escolar e sogra de Jorginho, Dona Fátima, dispunha de um “puxadinho” aos fundos de sua residência, com entrada independente e autônoma, e lá seria, o “quarto-casa” temporário de Alex, Dona Fátima, também mãe de Hélio, “Pacu”, sim, esse era o apelido do irmão de Hélio, e, Keila, assim que Alex se acomodou, e começou a trabalhar, Dona Fátima, gentilmente, o que era da natureza dela ser gentil, ofereceu a Alex ajuda financeira, caso ele decidisse alugar um lugar pra ele, Alex pensou, pensou e decidiu aceitar, não demorou muito, logo após uma estadia breve na casa de Dona Fátima, Alex se mudou, e foi para um apartamento, conhecido como “kitnet”, Dona Fátima então dispôs de dinheiro e cartão para financiar, mobília, e eletrodomésticos e também aparelhos eletrônicos para que Alex, ao menos, ficasse ali de forma confortável, pois era uma apartamento apertado, mas tinha aspecto aconchegante, mas, apesar de aconchegante, não era intenção de Alex se “acomodar”, e sim, “trabalhar”, Alex passava o dia inteiro visitando concessionárias e revendas de veículos automotores, e, era um exímio vendedor, de boa dicção e postura amigável, estava sempre visitando e oferecendo o seu “peixe”, Alex começou a fazer clientela rapidamente, pegando alguns serviços de conserto e solda de painéis veiculares, e algumas “preparações” de carros para revenda. O termo “preparações” acabou ficando bem comum, pois era o “serviço” que tinha maior demanda, e o mercado não dispunha de muita oferta de mão de obra “qualificada” para esse tipo de “serviço”, Alex, basicamente, dividia os serviços, com seu único concorrente, Goinha, um empresário, do ramo de instalação de equipamentos de som e multimídia, geradores para alocação designados para grandes festas e eventos, ou qualquer demanda que necessitasse do maquinário, e que também, possuía as mesmas habilidades “preparatórias” de Alex, no segmento de “adulteração de quilometragem veicular” para revenda, era um ramo crescente em Mossoró/RN, e apenas Alex e Goinha detinham essa receita do mercado, sendo assim passaram a combinar clientelas, quando Alex, não tinha condições de receber o serviço, passava para Goinha, e vice-versa.
Passamos algum tempo nos comunicando, e estava tudo bem na nova vida Alex, até que um belo dia, Alex, em uma vinda à fortaleza, me encontrara e me oferecera uma proposta, dizia ele que eu poderia ir à Mossoró e montar um restaurante com ele, ele citou uma receita de Yakissoba que eu produzia na chefia do Restaurante Kodama Yakissoba Expresso, sim, era uma receita maravilhosa e vendia muito bem, o Kodama tinha muita clientela e as filas para comprar o Yakissoba dava voltas no quarteirão, o Kodama Yakissoba Expresso, era um restaurante bem pequeno, possuía duas mesas e 10 cadeiras, 5 cadeiras em cada mesa, porém, possuía uma cozinha prática, rápida, e eficiente, pois, ao chegar lá, assumi a chefia, e implementei uma linha de montagem, onde a massa era armazenada em porções, os legumes eram armazenados em porções e as carnes, vermelha, frango, camarão e queijo também eram racionados, único serviço diário, além da produção de porções eram: descongelar carnes e preparar o “panelão” de molho, quando chegava o pedido na cozinha, colocávamos as “Woks” para trabalhar, separávamos os ingredientes, refogávamos rapidamente, jogávamos os legumes rapidamente e salteávamos as Woks, agregava o molho e o prato estava pronto, vendíamos em média 300 Yakissobas por dia, e, cada Yakissoba saía da cozinha em aproximadamente 8~10 minutos, era muito rápido mesmo, pensando na proposta de Alex, por alguns dias, decidi aceita-la, por dois motivos: o primeiro é óbvio, ser proprietário de um restaurante, e o segundo era a minha vontade de conhecer novos ares, nunca tinha morado por longo período em nenhuma cidade a não ser uma viagem de intercâmbio que avia feito para a Espanha alguns anos antes. Sendo assim, decidi que sim, eu iria morar em Mossoró e ser “dono” do meu próprio negócio.
https://youtu.be/thnDxFdkzZs?si=FIGktzLuw760ZTbn make a guy with curly hair go thru a portal and when he comes out he starts to go thru the history of the atom and is models
can you create a comic strip about iron deficiency anemia. make it look like shes having a normal day and suddenly iron deficiency hit her during the day
redo it
A kid that got superpowers from a random cave he explored without his parents permission
A little girl steals her sister's lollipop and eats it because she wanted to go with her sister to her sister's friend's birthday party
Create a creative and educational comic book that demonstrates your assigned Nursing Theory and shows how the theory can be applied in an actual nursing situation.📚 COMIC BOOK
2. INTRODUCTION
Provide a brief introduction containing:
· Introduction to the assigned topic/theory
· Short explanation of the Nursing Theory
· Name of the theorist
3. APPLICATION OF THE THEORY
The story must clearly demonstrate the different stages, concepts, levels, or components of the assigned theory.
Make sure the theory is not simply defined—it should be shown through the story and characters.
4. NURSING SCENARIO
Create a realistic nursing situation.
Include:
· One patient character
· The patient's different needs/problems throughout the story
· A nurse who assesses and identifies the patient's needs
· The nurse's response based on the assigned theory
5. DIALOGUE 💬
Use speech bubbles throughout the comic.
The dialogue should clearly show:
· What the patient is experiencing or needs
· What the nurse identifies
· How the nurse responds
· How the patient's condition or needs change
6. NURSING INTERVENTIONS 👩‍⚕️
Show what the nurse does to address each identified need.
Include appropriate nursing actions such as:
· Assessment
· Communication
· Health teaching
· Comfort measures
· Safety measures
· Emotional support
· Appropriate nursing interventions based on the theory
7. ENDING 🌟
The ending should show how the patient's needs are progressively addressed.
End the comic with a short lesson or message explaining the importance of the assigned theory in nursing practice.
Example:
“Understanding our patient's needs allows us to provide holistic and individualized nursing care.”
Page 1: The Gift of Guidance
This comic explores the beautiful concept of Allah as 'Al-Hadi,' the ultimate Guide, who has sent His guidance to humanity through prophets and holy books. We'll see how these divine gifts help us understand what is right and wrong. Child holding a glowing lantern
This glowing lantern represents the light of guidance Allah gives us. Engslih text Al-Hadi, Quran, Torah, Injeel
These beautiful circles hold the name 'Al-Hadi' and the names of some of the holy books Allah revealed. Prophet figure with turned back holding holy books
"He sent holy books with the prophets to show us what is right and what is wrong." Prophets teaching people
Throughout history, Allah sent His messengers to guide people towards good and away from bad. When we open and read these holy books, we are connecting with Allah's guidance. It's like having a map for life!
A 8 year old girls and boy reading glowing holy book
Under the starry sky, children learn from the glowing words of guidance. *"The Quran is a light that guides us through life's challenges."
"Following the teachings of the prophets helps us be kind and honest."
"Al-Hadi shows us the best path to take." Final panel message
Allah did not leave us without guidance. He continues to show us the way through His holy books and the example of His prophets.
quatro animais, um gato, um coelho, um guaxinim e um cachorro estao na sala, o coelho acaba de vir da cozinha e diz: ' quem deixou a luz da cozinha ligada?' e todos se olham mas ninguem responde
a blonde dog on hind legs opens the door. they find a soaked black cat standing on the porch in a grassy field on a rainy day. she is introduced to a blue mule, a green monkey, an orange wolf, a great white shark, and a brown hedgehog, all on hind legs and wearing an accessory of some kind.
a group of dysfunctional adventurers are arguing about a mission that went terribly,a dragonborn barbarian,a human rogue and a khajit thief are all yelling about who screwed up the mission when they stumble onto a robotic scene in the forest with a single unit still in one piece,the others around it are shattered beyond repair
In the first panel remove ham from the deli case and replace it with Roast Beef
LA FACCIA FALLA UN PO PIU PICCOLA SEMPRE, TUTTO IL RESTO LASCIA INVARIATO
use these two characters
The Stakeout (4 Panels)Panel 1: Four heroes crouch in the deep shadows of a rainy gargoyle rooftop.Panel 2: The gritty Leader looks through binoculars; the Brawler tightens his spiked brass knuckles.Panel 3: The Rookie trembles in fear; the cynical Mage lights a cigarette with a spell.Panel 4: A single neon sign flashes, illuminating all four grim, determined faces at once.
So this boy named Miguel just moved from Japan with his family but then when he arrives at he’s new school in New York called Manhatman Highschool he’s bullied and jamal (black,plays basketball and mean ) is his main bully but this girl named Cory stands up for him then they become friends and get closer but then in the science lab one month later an accident happens then Miguel turns invisible then to be continued